środa, 8 marca 2017

Podnoszenie ciężarów

Witajcie

W końcu nadszedł ten czas i po ponad roku uprawiania tej dyscypliny zdecydowałam się trochę o niej napisać. Uprawiam dwubój siłowy potocznie nazywany podnoszeniem ciężarów (dlatego wkurzam się kiedy ktoś mówi, że podnosi ciężary, a ma na myśli zwykły trening siłowy- takie zboczenie :P). Podnoszenie ciężarów to trzecia najbardziej medalodajna dla naszego kraju dyscyplina sportu (klasyfikacja medalowa olimpiad letnich), a jest niestety coraz bardziej zapominana.

Dwubój siłowy jest dyscypliną ciężkiej atletyki i jak sama nazwa wskazuje składa się z dwóch bojów. Pierwszym bojem jest rwanie (ang. snatch), natomiast drugim podrzut (ang. clean and jerk). Ciężary są obecne na olimpiadzie od samego początku, jednak były to różne postacie tej dyscypliny. Dopiero w Montrealu w 1976 roku po raz pierwszy na olimpiadzie pojawił się dwubój, a nie jak wcześniej trójbój. Polacy przywieźli do kraju 32 medale olimpijskie w tej dyscyplinie.

Do podnoszenia ciężarów nie trzeba zbyt skomplikowanego sprzętu. Potrzebny jest gryf i talerze. Sztanga olimpijska męska mierzy 2,2 m długości, waży 20 kg i ma większą niż sztanga damska średnicę. Sztanga damska ma 2,1 m długości i waży 15 kg. W czasie zawodów używa się talerzy o obciążeniach 25, 20, 15, 10, 5, 2,5, 2, 1 i 0,5 kg, które mają 450 mm średnicy (jest to ważne, ze względu na pozycję jaką przyjmuje się w czasie boju).

Zawody rozgrywane są w konkretnych kategoriach wagowych oraz wiekowych, a jeżeli zdarzy się, że zawodników jest za mało, aby dzielić ich na kategorie stosuje się przelicznik Sinclera, który uwzględnia wagę zawodnika.

Rwanie- jest pierwszym bojem dwuboju i zawsze w takiej kolejności jest ono rozgrywane. W czasie zawodów ma się 3 podejścia w obu bojach, a więc łącznie na pomoście wykonuje się 6 prób. Rwanie to podniesienie sztangi z pomostu nad głowę, w czasie rwania trzyma się szeroki chwyt (szerzej niż barki). Obecnie większość zawodników wykonuje rwanie na "siad", ale w przeszłości popularna była także technika na "nożyce".

Rwanie na przykładzie Szymona Kołeckiego, źródło: PZPC


Podrzut- bój polegający na "zarzuceniu" sztangi na klatkę piersiową, a następnie wybicie "góry". Obecnie większość zawodników wykonuje zarzut na "siad", ale w przeszłości tak, jak przy rwaniu popularna była technika na "nożyce". Wybicie góry obecnie najczęściej następuje na "nożyce", ale można robić to też na "unik". Podrzut wykonywany jest na wąskim chwycie, sztangę łapie się mniej więcej na szerokość barków. 




W przypadku tego filmiku góra jest "na unik"


Mam nadzieję, że post was zaciekawił, a nie znudził :) 

8 komentarzy:

  1. Szacun! Taki sport wymaga mnóstwa pracy oraz wysiłku. Brawka za wybór :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Odpowiedzi
    1. Siłę też, ale najważniejsza jest dynamika :)

      Usuń
  3. Wow! Podziwiam za uprawianie takie sportu i życzę samych sukcesów :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Wow! Fajnie, że o tym napisałaś! Bardzo dużo przydatnych informacji, o których nie miałam pojęcia. Chcę więcej!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że Cię zainteresowałam :)

      Usuń

Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze.
Docenię konstruktywną krytykę, ale nie będę tolerować hejterstwa.
To nie jest miejsce na spam!
Nie musisz reklamować swojego bloga, na pewno zajrzę na Twojego jeżeli zostawisz komentarz